عید غدیر خم رو به تمامی دوستان و عزیزان خودم تبریک میگم

هنوز ،هميشه ؛هرگز
 هزار سال به سوي تو آمدم
 افسوس
 هنوز دوري
 دور از من
 اي اميد محال
 هنوز دوري
 آه
از هميشه دورتري
هميشه،اما؛در من کسي نويد ميدهد
 کي مي رسم به تو
 شايد هزار سال ديگر
صداي قلب تو را
 پشت آن حصار بلند
هميشه مي شنوم
هميشه به سوي تو مي آيم
هميشه در راهم
هميشه ميخواهم
هميشه با توام اي جان
هميشه با من باش
هميشه
 اما
 هرگز مباش چشم به راه
اين رو به نام خودم بزن

ببخش اگه تو قصه مون
دو رنگ و نامرد نبودم
ببخش که عاشقت بودم
خسته و دل سرد نبودم
ببخش که مثل تو نشد
خيانتو ياد بگيرم
اگر که گفتم به چشات
بزار واسه تو بميرم
ببخش اگه تو گريه هام
دو رنگي و ريا نبود
اگر که دستام مثه تو
با کسي آشنا نبود
ببخش اگه تو عشقمون
کم نمي زاشتم چيزي رو
ببخش که يادم نمي ره
اون روزاي پاييزي رو
لياقت دستاي تو
بيشتر از اين نبود عزيز
نه نمي خوام گريه کني
براي من اشکي نريز
لياقت چشماي تو
نگاه ِ پاک ِ من نبود
ببين چي ساختي از منه
مغرور ِ عاشق ِ حسود

آنقدر دیر کردی که دیگر نماندم

یادم رفت قرار است بیایی.

آنقدر دیر کردی که

یادم رفت طعم سلامم شیرین بوده یا تلخ

آنقدر دیر کردی که

یادم رفت کدامین واژه ها را می خواستم به رنگ تنهایی ام هدیه ات کنم.

آنقدر دیر کردی عزیزم

که یادم رفت من مسافر بوده ام یا تو؟

شاید هر دو ما مسافر بودیم

و من خوش خیال تر از هر کودکی

در انتظار آب نبات قرمزی بودم

که قرار بود از دستان گرمت

هدیه بگیرم

آنقدر دیر کردی عزیزم

که یادم رفت گرما از جنس نگاه تو بود یا از جنس انتظار من

آنقدر دیر کردی عزیزم

که یادم رفت...

نمي خوام ببينمت نه ديگه حرفشم نزن 
حرفي نمونده بين ما از اين به بعد نه تو نه من
نه نمي خوام ببينمت نه برو از پيشم برو 
ديگه ازت بدم مياد ديگه نمي خوامت تو رو 
من و واسه وقتي مي خواي كه خلوت دور و برت 
هفته اي يك بار مي بينم بلند شده زير سرت
رسيده اون روزي كه تو اومدي افتادي به پام 
ولي حالا با ديگرون فرقي نمي كني برام
رسيده اون روزي كه تو اومدي و وقت ندارم 
مي گم برو حوصله ي آدم بدبخت ندارم
تو افتادي به التماس مي گم برو خدا بده
مي گي برام تب مي كني مي گم خدا شفا بده
نه نمي خوام ببينمت نه ديگه حرفشم نزن 
حرفي نمونده بين ما از اين به بعد نه تو نه من

نیمه شب آواره و بی حسو حال
در سرم سودای جامی بی زوال
 

پرسه ای آغاز کردیم در خیال
دل به یاد آورد ایام وصال
 

از جدایی یک دوسالی میگذشت
یک دوسال از عمر رفت و برنگشت
 

دل به یاد آورد اول بار را
خاطرات اولین دیدار را
 

آن نظر بازی آن اسرار را
آن دو چشم مست آهو وار را
 

همچو رازی مبهم و سربسته بود
چون من از تکرار او هم خسته بود
 

آمد و هم آشیان شد با منو
همنشین و هم زیان شد با منو
 

خسته جان بودم که جان شد با منو
ناتوان بود و توان شد با منو
 

دامنش شد خوابگاه خستگی
این چنین آغاز شد دلبستگی
 

وای از آن شب زنده داری تا سحر
وای از آن عمری که با او شد به سر
 

مست او بودم ز دنیا بی خبر
دم به دم این عشق میشد بیشتر
 

آمد و در خلوتم دمساز شد
گفتگوها بین ما آغاز شد
 

گفتمش در عشق پا برجاست دل
گر گشایی چشم دل زیباست دل
 

دل ز عشق روی تو حیران شده
در پی عشق تو سرگردان شده
 

گفت در عشق وفادارم بدان
من تورا بس دوست میدارم بدان
 

شوق وصلت را به سر دارم بدان
چون تویی مخمور خمارم بدان
 

با تو شادی میشود غمهای من
با تو زیبا میشود فردای من
 

گفتمش عشقت به دل افزون شده
دل ز جادوی رخت افسون شده
 

جز تو هر یادی به دل مدفون شده
عالم از زیباییت مجنون شده
 

بر لبم بگذاشت لب یعنی خموش
طعم بوسه از سرم برد عقل و هوش
 

در سرم جز عشق او سودا نبود
بحر کس جز او در این دل جا نبود
 

دیده جز بر روی او بینا نبود
همچو عشق من هیچ گل زیبا نبود
 

خوبی او شهره ی آفاق بود
در نجابت در نکویی طاق بود
 

آه... ای روزگار
 

روزگار اما وفا با ما نداشت
طاقت خوشبختی مارا نداشت
 

پیش پای عشق ما سنگی گذاشت
بیگمان از مرگ ما پروا نداشت
 

آخر این قصه هجران بود و بس
حسرت و رنج فراوان بود و بس
 

یار مارا از جدایی غم نبود
در غمش مجنون عاشق کم نبود
 

بر سر پیمان خود محکم نبود
سهم من از عشق جز ماتم نبود
 

با من دیوانه پیمان ساده بست
ساده هم آن عهد و پیمان را شکست
 

بی خبر پیمان یاری را گسست
این خبر ناگاه پشتم را شکست
 

آن کبوتر عاقبت از بند رفت
رفت و با دلدار دیگر عهد بست

با که گویم ، او که همخون من است
خصم جان و تشنه ی خون من است
 

وقت بد بین وصل او قسمت نشد
این گدا مشمول آن رحمت نشد
آن طلا حاصل به این قیمت نشد
 

عاشقان را خوش دلی تقدیر نیست
با چنین تقدیر بد تدبیر نیست
 

از غمش با دود و دم همدم شدم
باده نوش غصه ی او من شدم
 

مست و مخمور و خراب از غم شدم
ذره ذره آب گشتم کم شدم
 

آخر آتش زد دل دیوانه را
سوخت بی پروا پر پروانه را
 

آه...عشق من..
عشق من از من گذشتی خوش گذر
بعد از این حتی تو اسمم را نبر
 

خاطراتم را تو بیرون کن ز سر
دیشب از کف رفت فردا را نگر
 

آخرین یکباراز من بشنو پند
بر من و بر روزگازم دل مبند
 

عاشقی را دیر فهمیدی چه سود
عشق دیرین گسسته تارو پود
 

گرچه آب رفته باز آید به جوی
ماهی بیچاره اما مرده بود
 

بعد از این هم آشیانت هر کس هست
باش با او یاد ما دیگر بس است